K přečtení

Złoże zostało podzielone na trzy kondygnacje obszaru szybu Jaromír. W Nowy szyb zjeżdżano przez drugie i trzecie piętro sztolni Josef. W 1967 roku zakończono przebijanie drugiego piętra prowadzącego z Nowego szybu do szybuJaromír. W ten sposób oba złoża rudy zostały górniczo połączone.

Wysokości n.p.m. poszczególnych horyzontów:

Sztolnia Josef 614 m n.p.m.
I piętro 630 m n.p.m.
II piętro 581 m n.p.m.
III piętro 531 m n.p.m.

Prace przygotowawcze i wydobywcze miały miejsce na złożu pomiędzy I a III piętrem na północny wschód od szybu Jaromír. Poszczególne wyrobiska dostępne były z kominów blokowych, wydrążonych z niższej na wyższą kondygnację. Kominy te służyły także do wentylacji. Z trzeciego do drugiego piętra wydrążono kominy środkowe (w odległości około 100 m od siebie), które służyły jako zapas urobku i zsuwnie wydobywcze.

Z tego dołu wydobywano złoża powyżej 1. piętra obszaru kopalni Jaromír w kierunku na północny wschód, a poszukiwania wydobywcze zakończono w kierunku południowo-zachodnim. W rejonie I piętra odkryto kopalnie oraz trzy stare wyeksploatowane wyrobiska.

W celu zapewnienia wydobywania podczas transportu poziomego służyły do ładowania rudy na wózki podajniki stołowe i lokomotywy BND-15,. Objętość wagonów kopalnianych wynosiła 0,64 m3, rozstaw szyn 600 mm. Do wsypywania urobku do kominów podczas wykopów pod drążenia prac przygotowawczych używano wagony kopalniane z wywrotką. Długi materiał przewożono na specjalnie zmodyfikowanych wózkach. Do transportu materiału w kominach zastosowano wciągniki WS 103, a do cięższych sztuk wciągniki wyrywające VPS 118.

Transport pionowy prowadzono przy prędkości klatki 4 m/s, na nadszybiu zastosowano mechaniczne pchanie i uderzanie wózków. Zdolność ta była w stanie pokryć planowane wydobycie.

Wydobywanie odbywało się na złożu pomiędzy I i III piętrem, na północny wschód od kopalni Jaromír. Poszczególne wyrobiska dostępne były z kominów blokowych, drążonych z niższej na wyższą kondygnację. Kominy te służyły także do wentylacji. Od trzeciego do drugiego piętra wydrążono kominy środkowe (w odległości około 100 m od siebie), które służyły jako zapas urobku i zsuwnie wydobywcze.

Zasadniczo postępowano w procesie wydobywania z pola, czyli od krawędzi obszaru wydobywania do środka. Pionowy postęp z góry w dół umożliwił wystarczające wyprzedzenie wyższych pięter, a jednocześnie wyprzedzenie w wydobywaniu złóż leżących nad nimi. Stosowanymi metodami wydobywania były kopalnia hałdowa, komora otwarta i komora filarowa. Obliczona zdolność wydobywcza zapewniła planowane wydobycie na poziomie 60 tys. ton rocznie i nie rozważano jej zwiększenia.

Aby zapewnić urabianie podczas transportu poziomego, ponownie wykorzystano do załadunku rudy do wozów podajników stołowych i lokomotyw BND – 15. Objętość wózków kopalnianych wynosiła 0,64 m3, rozstaw szyn 600 mm. Do wsypywania urobku do kominów podczas drążenia prac przygotowawczych używano wózków z wywrotką.

Rozważano także wydobywanie otwartą komorą z korytarzy między piętrami oraz wydobywanie przez skośną komorę.

Podczas drążenia i wydobywania wykorzystano powszechnie dostępną mechanizację, wiertarki udarowe VK-25 i podpory teleskopowe, maksymalna długość odwiertów wynosiła 4 m. Przy wydobywaniu używano wciągniki zgarniakowe ŠV-20 lub VŠE-240 i ładowarki pneumatyczne wywrotne NL-12V. Korytarze drążono głównie w profilu CH – 7 /2,2 x 1,6 m), CH – 9 (2,40 x 1,85 m), CH – 11 (2,0 x 2,2 m), np. sztolnia Josef. Wykop główny na poziomie III piętra drążono w profilu CH – 15 (2,2 x 2,5 m). Kominy o profilu 2,0 x 1,5 m drążono klasycznie.

Do prac wyrywających użyto materiału wybuchowego Perunit 20 oraz detonatorów elektrycznych DEM i DEP.

Przegląd wydobycia ze złoża:

Łącznie ze złoża wydobyto 209 302 t rudy o średniej zawartości metalu 2,50% Zn i 0,50% Pb. Średnie wydobywanie ze złoża wyniosło 87%, a zanieczyszczenie 18%.

Źródło: http://www.zdarbuh.cz/reviry/rd-jesenik/pripravne-a-dobyvaci-prace-na-lozisku-horni-mesto/